Mam...Pap...Kijk daar! Laamaaas!!!
Op zonnige dagen hoor je deze kreet regelmatig over de weilanden van Duindigt galmen. Het gezin stapt van de fiets en iedereen bewondert de grappige dieren. Soms hebben mensen een hond bij zich en dan bewonderen de lama's op hun beurt het tafereel op het fietspad, rennen langs de sloot of staan op een kluitje met de koppen richting hond.
Lama's zijn een vertrouwd beeld in het grasland langs de Leidsestraatweg in Wassenaar. Zo staan, lopen, grazen en spugen ze daar al precies honderd jaar.
Hoe zijn ze ooit op Duindigt terecht gekomen en waarom?
Eind 19e begin 20ste eeuw was het houden van exotische dieren een modeverschijnsel op de Europese landgoederen. Landgoedeigenaren en hun gasten amuseerden zich met de nieuwe aanwinsten. Zebra's, struisvogels, antilopen, kangoeroes en zelfs roofdieren kregen zo een nieuw tehuis.
In 1906 kocht Walter Jochems naast andere uitheemse dieren 18 lama's in Peru. De helft van de lama's stierf tijdens de lange overtocht per schip. De andere helft arriveerde levend en gezond; 6 dieren kregen zelfs binnen enige weken een jong.
Zo is de lamatraditie op Duindigt begonnen.
Men was in die tijd niet goed op de hoogte van de verzorging van exoten en al gauw bleek dat weinig uitheemse diersoorten bestand waren tegen het klimaat of een zo specifieke voeding nodig hadden dat het houden ervan bijna onmogelijk leek. Op Duindigt was het al niet anders. Eieren van emoes bevroren, watusi-runderen kregen longontsteking, prachtige kraanvogels vlogen weg en kangoeroes hupten regelmatig door Den Haag. De lama's daarentegen graasden onverstoorbaar verder. Ze hielden niet van de Hollandse druilregen maar vonden al gauw schuilplaatsen in stallen en onder bomen.
In de tweede wereldoorlog werd de kudde geëvacueerd naar verschillende boerderijen in de polder, op een valse hengst na die thuis bleef. Zijn favoriete bezigheid: 'Duitsertje pesten'. Gillend rende hij de hele dag langs het hek. Na de oorlog kabbelde het lamavolkje weer rustig door. Nieuwe dieren werden aangekocht uit het groeiende aantal lama’s in Europa. De wisseling van de wacht maakte Cornelie Jochems eigenaresse van de kudde, waarmee zij sinds haar prilste jeugd vertrouwd was. Het bleek al gauw noodzakelijk de lama's halstermak te maken. De dierenarts kan n.l. op deze manier een dier zonder tegenspartelen onderzoeken en het verweiden van dieren gaat zo ook heel makkelijk.
Ze leerde lama’s halsteren in Amerika tijdens het eerste internationale lamacongres in Californië in 1984. Lama's werden daar voor rijtuigjes gespannen of bepakt. Er waren lezingen schoonheids - en behendigheidswedstrijden en nog veel meer. Teruggekomen naar Nederland werd de nieuwe opgedane kennis enthousiast op de nietsvermoedende kudde uitgeprobeerd. Inmiddels is het op Duindigt routine geworden lama's aan een halster te wennen en mee op tochtjes te nemen. Duindigtse Lama's nemen zelfs regelmatig deel aan wedstrijden in Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland en Italië waar veel lama en alpaca eigenaren zijn.
Volgend jaar vieren we op Duindigt tijdens het weekend van 9 en 10 juni het 101-jarig bestaan van deze vriendelijke nieuwsgierige dieren.
Als voorproefje op dat festijn organiseren we op zaterdag 7 oktober de eerste Nederlandse lamadag. Over deze dag leest u meer in de agenda.
